شعرهای دلتنگی

تو مثل یه اتفاقی که می خواد یه روز بیافته

مثل اون شعر تری که هیچ کسی هنوز نگفته

مثل قاب عکس زردی که نشسته روی دیوار

مثل اشک هایی که آروم می چکند رو سیم گیتار

دست تو حسیه مثل چیدن سیب های قرمز

مثل سینه ریزی که روش می نویسن بی تو هرگز

بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست

گفتم که صبر کن و گوش به من دار

گفتي که نه بايد بروم حوصله اي نيست

پرواز عجب عادت خو بيست ولي

تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست

گفتي که کمي فکر خودم باشم و آنوقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست

اگر عشـق نبود ٬ 

 به کدامين بهانه می گرستيم و می خنديديم ؟!

  کدام لحظه ی ناياب را انديشه می کرديم ؟!

 و چگونه عبورروزهای تلخ را تاب می آورديم؟!

  آری ! بيگمان پيش از اينها مرده بوديم ٬

   اگر عشـق نبود

 مجبت
همه نقاشی شديم با دستای تو مهربــــــون
دو تا رو با هم کشيدی يکی رو بی همزبون
به يکی نونوايی دادی به يکی يه لقمه نون
اون يکی صد تا نشونه يکی بی نام و نشون
به يکی قصر طلايی، به يکی گوشه خـاک
يکی دو تا چتر داره، يکی مونده زير بارون

بالای نقاشیـــــتو دادی به هر کی پول داره
ولی با اين همه پول هيچکی مجبت نداره
پايیـــــن نقاشيتم درســـــته پولی نــــــدارن
ولی چـهره اونا عشقــــو به يادم میــــاره
ای خــــدا کاری بـــکن از آدمای نقاشیـــت
يکی هم پیـــدا بشـه بذر محبـــت بــکاره

 با خود عهد کردم شاید فراموشت کنم

نفس هایم را حبس کردم

پرده ای سیاه به یاد آویختم

زندگی را فراموش کردم

شاید فراموشت کنم

خاطراتت را آتش زدم ،

به عشق نفرین کردم

رویایت را ناباورانه در دورترها ریختم

تا آسمان پروا

تو به شفافی شبنم روی برگا

 من مثه یه برگ زردی که می افته از درختا

 تو مثه طراوت گلای نرگس ،

 روی قلبم من نوشتم بی تو هرگز

ز کردم

شاید فراموشت کنم

اما ....